تبلیغات
مهلت توبه! - مطالب عاشورا
 
مهلت توبه!
دانشجو موذن جامعه است، اگر خواب بماند نماز امت قضا خواهدشد. شهید بهشتی
درباره وبلاگ


تا نفس دارم کنم از تو اطاعت رهبرم

بوده بر رخسار تو نور ولایت رهبرم

تاظهور حضرت مهدی دعایم این بُوَد

از گزند دشمنان باشی سلامت رهبرم

کورباد آنکه ندارد این ولایت را قبول

مرگ بر آنکه کند بر تو اهانت رهبرم

خطبه هایت خوارو رسوا میکند بیگانه را

مرحبابر اقتدارو آن شجاعت رهبرم

تو همان سردار عشقی ما همه سرباز تو

از تو میگیریم،چون اذن شهادت رهبرم(بهلول حبیبی زنجانی)

مدیر وبلاگ : . sa
نویسندگان
نظرسنجی
علت دین گریزی جوانان چیست؟









سید الشهدا(علیه السلام)تنها ماند چون مردمان آن زمان هم دنیا را متاع ماندنی‌تر از آخرت فرض کردند؛ چون دین‌شان بیشتر لقلقه‌ی زبان بود تا دغدغه‌ی دل و انفعال را بر خروش برابر ظالم و بی‌تفاوتی را بر تعقل و تفکر و تدبر ترجیح دادند.
آنان حرفی زدند که هیچ‌گاه از پل "عمل" رد نشد. پیمانی بستند که هیچ‌گاه به وادی"وفا" نرسید.دو صد شعار اما دریغ از نیم کردار...
آن روز صدای حسین بن علی (علیه السلام) آن قدر رسا بود که همه مسلمین آن را بشنوند؛ شخصیتش آن قدر شناخته شده بود که کسی در ایمانش شک نکند، درست مثل برادرش (علیه السلام) که در میان انبوهی از "یاران غار" دست آخر از بی‌یاوری، رمق باقی‌مانده از دیانت اسلام تمام ابلاغ شده‌ی غدیریه را با روش و منشی دیگر محافظت نمود.
و هر دو به سان پدر بزرگوارشان، مولا علی (درود خدا بر او)، شکیبایی برابر جور طاغوتیان زاهد نما، تحمل برابر همه نوع گستاخی و مدارا مقابل ناروایی‌ها و ناجوانمردی‌ها را پپشه کردند تا شجره‌ی تازه رسته‌ی‌ دین پیامبر خاتم (که درود بی حد حق بر او و برخاندان پاک نهادش باد)همچنان استوار باقی‌ بماند.
سید الشهدا(علیه السلام)تنها ماند چون مردمان، فرمان مؤکد پیامبر مهربان‌شان را پشت سر انداختند. او فرموده بود : «آنان که از علی روی برگردانند شقاوت و بدبختی گریبان‌شان را را خواهد گرفت.» او فرموده بود : «اگر از علی و فرزندان من از نسل او پیروی نکنید، اعمالتان بیهوده و در آتش دوزخ خواهید بود.» (خطبه غدیر)
اینک شما را به داوری می خوانیم :
کسی که بر علی اکبر اسب می تازد بدبخت ترین و شقی ترین روی زمین نیست؟
کسی که تیر سه شعبه بر گلویعلی اصغر شش ماهه می نشاند، جایگاهش قعر دوزخ نیست؟
آری این رخسار محمدی سید الشهدا(علیه السلام) بود که سنگ باران می شد از سوی دل سنگ حسودان و غاصبان خلافت رسول خدا (صلی الله علیه و آله).
به راستی اگر حسین پسر علی بن ابی طالب(علیهما السلام) نبود واقعه کربلا طور دیگری رقم نمی خورد؟
و از این رو است که ما از لب عطشان حسین می گوییم تا رفتار دشمنان اهل بیت (علیهم السلام) را بشناسیم و بشناسانیم.
از زخم‌های تن نازنینش می گوییم تا بدانیم امتی که خود را امت رسول خدا می‌نامد و کتاب خدا را ملاک قرار می دهد که حسبنا کتاب الله ! با نواده او چه رفتاری می‌کند.
از آتش فرو ریخته بر جان حسین می گوییم تا متوجه شویم کسی که نام و مرام علی (علیه السلام) را داشته باشد چطور مورد حمله دشمن قرار می گیرد.
وای که اگر همین امروز بگوییم "علی مع الحق و الحق مع علی"نهیبمان می زنند که با این حرف ها برادرانمان! را آزرده نسازیم!!!





نوع مطلب : عاشورا، 
برچسب ها : امام حسین، عاشورا، جهل انسانها،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 30 آذر 1390 :: نویسنده : . sa

چرا امام حسین (علیه السلام) پس از شهادت حضرت مسلم و بیعت شكنی كوفیان به حركت خود ادامه دادند؟

هدف اصلی ایشان بیعت گرفتن از مردم وتشكیل حكومت اسلامی در كوفه نبود. اگر كسی به نیت تشكیل حكومت قیام كند به محض بررسی شرایط وتصور عدم امكان موفقیت در قیام، از تصمیم خود منصرف می شود. هدف اساسی آن بزرگوار امر به معروف ونهی از منكر وقیام علیه دستگاه جبار مشهور به فسق وفجور ودر عین حال مدعی جانشینی رسول خدا بود. امام حركت كرده بودند تا به دنیا بفهمانند كه یزید وامثال او لیاقت وشایستگی خلافت را ندارند.

بر اساس اصول فقهی هرگاه دین دستخوش تصرف وتغییر وتبدیل شده وشعایر آن از طرف معاندان ودشمنان از بین برود، واجب است ، مسلمانان به یاری دین برخاسته وخطرات را از آن دفع نمایند، حتی اگر منتهی به شهادتشان شود.

حكومت مردی شریر ومشهور به گناه، فساد ومی گساری ولهو لعب مانند یزید افكار عمومی را متزلزل كرده، عقاید را منحرف می ساخت. چه بسا كسانی روی این اصل كه خلیفه پیامبر نماینده رفتار واخلاق پیامبر است با دیدن اعمال وحركات یزید به ساحت مقدس پیامبر وبرنامه های اسلام بدبین واكثر افراد جامعه به سمت و سوی افكار وعقاید واعمال یزید سوق داده می شدند.

امام برخود واجب می دیدند علیه دستگاه قیام كنند، هر چند این قیام منتهی به شهادتشان شود. ایشان به خوبی می دانستند تا خود ویران وخاندانشان شربت شهادت ننوشند اسلام پابر جا نخواهد ماند وخدا، رسول، دین وحتی آثار آن از میان خواهند رفت. با این حساب هیچ چیز نمی توانست مانع حركتشان به سمت كربلا شود ، حتی خبر شهادت حضرت مسلم وبی وفایی وعهد شكنی مردم كوفه.





نوع مطلب : عاشورا، 
برچسب ها : كربلا. عاشورا. قیام. امام حسین. امر به معروف،
لینک های مرتبط :
شنبه 26 آذر 1390 :: نویسنده : . sa

چرا امام حسین از فرصت بسیار مناسب حج برای تبیلغ وترویج مبانی حقیقی اسلام استفاده نکردند وناگهان مکه را ترک کردند؟

به طور خلاصه می توانیم علل این تصمیم ناگهانی را چنین ذکر کنیم :

1)احتمال خطر جانی:

از برخی عبارات امام (علیه السلام) در پاسخ شخصیت هایی که با خروج ایشان از مکه مخالف بودند چنین بر می آید که ایشان توقف بیشتر در مکه را با بروز خطر جانی برای خود همراه می دانستند.

در برخی از متون به صراحت سخن از این مطلب به میان آمده که یزید عده ای را همراه با سلاح های فراوان برای ترور امام در مکه فرستاده بود.(لهوف ص82)

آن حضرت در جواب ابن عباس می فرمایند: « کشته شدن در مکانی دیگر برای من دوست داشتنی تر از کشته شدن در مکه است.» (بدایة والنهایة ج هشتم ص159)

همچنین به برادرشان محمد حنفیه به صراحت از قصد از قصد ترور یزید در محدوده حرم امن الهی نسبت به خود سخن گفته اند (لهوف ص82)

                            

2)حفظ حرمت حرم امن الهی:

با عنایت به مطالب ذکر شده در بالا بدیهی بود که امام نمی خواستند حرمت حرم امن الهی، با ریخته شدن خونشان شکسته شود؛ حتی اگر عاملان ومسببان این گناه بزرگ، قاتلان وجنایتکاران اموی  باشند.( الکامل فی التاریخ  ج2 ص546)





نوع مطلب : عاشورا، 
برچسب ها : كربلا. عاشورا. امام حسین.،
لینک های مرتبط :
شنبه 19 آذر 1390 :: نویسنده : . sa

چرا امام حسین(ع) در هشتم ذی الحجه حج خود را نا تمام گذاشتند؟

از دیدگاه فقهی، این سخن مشهور که امام حسین (ع) حج خود را نیمه تمام گذاشتند، سخن نادرستی است؛ زیرا امام در روز هشتم ذی الحجه از مکه خارج شدند، در حالی که اعمال حج با احرام در مکه  و وقوف در عرفات، از شب نهم ذی الحجه آغاز می شود. بنابراین، اما اصولا وارد اعمال حج نشده بودند که آن را نیمه تمام گذارند. در برخی از روایات تنها از انجام عمره مفرده از سوی اما (علیه السلام) سخن به میان آمده است.

در روایتی از امام صادق آمده « قَدِ اعتَمَرَ الحسینُ بنُ عَلی فی ذِی الحِجة ثُمَ الترویةِ الی العراقِ والناسُ یروحون الی منی ولا باسَ بِالُعمرة فی ذی الحجة لِمن لا یرید الحج» (الکافی ج4ص536)

اما حسین (علیه السلام) در ماه ذی الحجه عمره انجام دادند وسپس در روز هشتم به سوی عراق حرکت کردند وکسی که نمی خواهد حج انجام دهد می تواند عمره انجام دهد.

انجام اعمال مفرده، نیز به معنای ورود در اعمال حج نیست. بنابراین امام حج خود را ناتمام نگذاشتند.

 





نوع مطلب : عاشورا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 7 آذر 1390 :: نویسنده : . sa

دانی که چرا چوب شود قسمت آتش
بی حرمتیش برلب و دندان حسین است

دانی که چراآب فرات است گل آلود
شرمندگیش از لب عطشان حسین است
دانی که چرا خانه حق گشته سیه پوش
زیرا که خدای تو عزادار حسین است

takiye.mihanblog.com





نوع مطلب : عاشورا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
جمعه 21 مرداد 1390 :: نویسنده : . sa

دریافت و دیدگاه نسبت به مفاهیم پیروزی و شکست است. در یک مبارزه هدفدار، وقتی اهداف مبارزان تامین شود پیروزند، هر چند خودشان فتح نظامی به دست نیاورند. تحقق هدف‌ها هر چند در زمانی دیرتر یا حتی برای نسل آینده صورت پذیرد، برای مبارزان، پیروزی است. از سوی دیگر، در هر مقطع زمانی، تکلیفی که بر دوش انسان است اگر عملی شود، (عمل به وظیفه) نیز یک پیروزی است هر چند به شکست ظاهری پایان پذیرد.

امام حسین علیه‌السلام هدفی جز اعتلای حق و بقای دین و نهی از منکر و مبارزه در راه عزت و کرامت انسانی نداشت. به این هدف نیز رسید، هر چند خود و یارانش در عاشورا به شهادت رسیدند. رسوا ساختن چهره تزویرگرانه امویان، شکستن جو رعب و وحشت در قیام علیه سلطه جور، دمیدن روح احساس تعهد و مسوولیت در برابر اسلام و مسلمین، پدید آمدن انگیزه‌های جهاد و مبارزه در راه حق، همه از اهداف حسینی در نهضت عاشورا بود و اینها همه تحقق یافت. پس امام حسین، چهره پیروز نبرد عاشورا است.

پس چنان نیست که پیروزی، تنها غلبه نظامی باشد. پیروزی خون بر شمشیر از همین نوع پیروزی‌های راستین است. روزی در مدینه، ابراهیم بن طلحه از امام زین‌العابدین علیه‌السلام سوال کرد که در ماجرای عاشورا چه کسی غالب و پیروز است؟ امام فرمود:

اِذا دَخَلَ وَقتُ الصَّلوةِ فَاَذِّن و اَقِم، تَعرِفُ مَنِ الغالِبُ» (1)؛ چون وقت نماز فرا رسید، اذان و اقامه بگو، خواهی شناخت که پیروز کیست!

این همان پیروزی در قالب تحقق اهداف است، هر چند دیدگان ظاهربین آن را پیروزی نبینند.

از منظر دیگر، آنان که زندگی را همراه با عقیده پاک و درست می‌گذرانند و در راه آن عقیده فداکاری هم نشان می‌دهند، اینان پیروزند و به تعبیر قرآن به «اِحدَی از اموری که در زندگی انسان‌ها نقش‌ ایفا می‌کند، نوع الحُسنَیَینِ»- یکی از دو پیروزی - می‌رسند، چه کشته شوند، چه غلبه یابند. (2)

در دید عاشورایی، شهیدان این راه پیروزند، چون شهادت، فوز اکبر و رستگاری عظیم است و بازماندگان از کاروان شهادت، حیات بی فتح ‌دارند، چرا که از نصرت حق کوتاهی کرده‌اند و چه شکستی تلخ‌تر از این؟

سید‌الشهداء علیه‌السلام هنگام خروج از مدینه، قلم و کاغذی طلبید و جمله‌ای کوتاه که یک دنیا عظمت و پیام بلند در آن نهفته بود، نگاشت. نامه، پس از نام خدا خطاب به بنی‌هاشم، تنها همین جمله بود:

«... فَاِنَّ مَن لَحِقَ بی مِنکُم اُستُشهِدَ و مَن تَخَلَّفَ لَم یَبلُغِ الفَتحَ، والسّلام.» (3)

هر که به من بپیوندد، به «شهادت» می‌رسد و هر کس هم تخلف کند و بازماند، به «فتح» نمی‌رسد، والسلام!

پی‌نوشت‌ها:

1- امالی، شیخ طوسی، ص 66.

2- مضمون آیه 52 سوره توبه.

3- مناقب ابن شهر آشوب، ج 4، ص 76.

منبع:

پیام‌های عاشورا، جواد محدثی





نوع مطلب : عاشورا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

  ادوارد براون، خاور شناس

«یاد آوری واقعه کربلا در آن، سبط رسول بعد از تحمل آزار وآتش به شهادت رسید، کافی است در سرد ترین وسست ترین افراد اثر گذارد وحتی کسانی را که به امور حماسی وحزن آور اعتنا وتوجهی ندارند، به خود آورد و روح آنان را به مدارج کمال بالا برد، به حدی که درد مرگ برای آنان چیزی بی ارزش وسست شود. آیا قلبی پیدا می شود که وقتی درباره کربلا سخنی به گوش او می رسد، مالامال حزن واندوه نگردد؟ حتی غیر مسلمان هم نمی توانند پاکی روحی را که از این جنگ اسلامی در برداشت، انکار کنند.»

چارز دیکنز، نویسنده انگلیسی

« اگر مقصود حسین (علیه السلام) از جنگ خواسته های دنیوی خودش بود، من نمی فهم چرا خواهران وکودکان را همراه خود برد؟ پس عقل چنین حکم می کند که او به خاطر اسلام، فداکاری کرده.»

توماس ماساریک

او در مقایسه امام حسین (علیه السلام) وحضرت عیسی (علیه السلام) می نویسد:« مایب مسیح در مقایسه با مایب حسین پر کاهی در برابر کوهی بزرگ است.»

گیبون، تاریخ نگار انگلیسی

« با آنکه مدتی از واقعه کربلا گذشته وماهم با صاحب واقعی هم وطن نیستیم، با این حال، مشقات ومشکلاتی که امام حسین (ع) تحمل کرد، احساسات سنگ دل ترین خواننده را بر می انگیزد؛ چنان که نوعی عطوفت ومهربانی در مورد آن حضرت در خود می باید.»

گابریل دانکیری

«سربازان یزید در آن روز عاشورا، چنان وحشی گری از خود نشان دادند که تا آن روز کسی نظیر آن را به خاطر نداشت. آنان حتی به کودکان خردسال وشیرخوار هم رحم نکردند وسر خونین حسین (ع) به دمشق بردند ویزید پنداشت که دیگر با این پیروزی، خواهد توانست از لذت صلح وآرامش بهره مند گردد... اما خاطر آن، هرسال تا به امروز، در میان سیل اشک ونوحه خوانی ومرثیه ها تجدید می گردد.»



نوع مطلب : عاشورا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :